|  | 

هر هفته یک شعر

آن لحظه

%d9%85%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%a7%d8%b1%d8%aa

آن لحظه که پس از سال‌ها

پس از کار دشوار و سفر دراز

ایستاده‌ای وسط اتاق

وسط خانه، نیم جریب، یک مایل مربع، جزیره، سرزمین

و سرانجام دانستن این که چگونه آن‌جا رسیده‌ای

و می‌گویی: من مالک اینم،

و گفتن این‌که من مالک این‌همه‌ام

همان لحظه‌یی نیز هست که درختان،

شاخه‌های‌شان را می‌گشایند

بازوان نرم‌شان را از دور تو برمی‌گیرند

پرنده‌ها زبان‌شان را از تو پس می‌گیرند

صخره‌ها درز می‌کنند، آوار می‌شوند

هوا چون موجی از تو دور می‌شود

و تو نمی‌توانی نفس بکشی

این‌ها در واقع نجوا می‌کنند، نه

تو فقط یک بازدیدکننده بودی، بار بار و به تکرار

بر تپه‌ها بالا می‌شدی، درفشت را بر می‌افراشتی، ادعا می‌کردی

ولی ما هرگز مال تو نبوده‌ایم

تو هرگز ما را نیافته‌ای

همیشه عکس این، درست بوده است…

 

شاعر: مارگریت اتوود

برگردان : هدیه ولی

*شعر را به صدای شاعر بشنویید.

ABOUT THE AUTHOR

POST YOUR COMMENTS

Count per Day

  • 28927مجموع خوانده شده ها:
  • 45خوانده شده های امروز:
  • 35خوانده شده ی دیروز:
  • 446خوانده شده ی هفته:
  • 1277خوانده شده در ماه:
  • 23423تمام بازدیدکنندگان:
  • 30بازدیدکنندگان امروز:
  • 34بازدیدکنندگان دیروز:
  • 380بازدیدکنندگان هفته:
  • 50بازدیدکننده در روز:
  • 0بازدیدکنندگان حاضر: